X
تبلیغات
شاعران بزرگ ایرانی - حافظ شیرازی

یکشنبه یکم اسفند 1389

حافظ شیرازی

خواجه شمس الدین محمد,حافظ شیرازی در سال ۷۲۷ هجری قمری در شهر شیراز متولد شد.او شاعر بزرگ سده ی هشتم ایران و یکی از سخنوران نامی جهان است.شعر های او سر شار از اندیشه های عمیق حکمی و عرفانی و احساس ها و عواطف ژرف انسانی است.اشعار حافظ بیشتر به صورت غزل است.وی در زمان حکومت شاه شیخ ابواسحاق زندگی می کرد.او در دوران نوجوانی خود حافظ کل قرآن مجید بوده و از همین رو به نام حافظ ملقب گشت.دیوان حافظ مشتمل از ۵۰۰ غزل,چند قصیده,دو مثنوی,چندین قطعه و تعدادی رباعی است.

سرانجام حافظ در سال ۷۹۲ هجری قمری در گذشت.آرامگاه او در شهر شیراز در منطقه ی حافظیه قرار دارد و امروزه یکی از جاذبه های مهم گردشگری در ایران به شمار می آید.

اشعاری از حافظ:

بر سر آنم که گر ز دست برآید                    دست به کاری زنم که غصه سرآید

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد                   دیو چو بیرون رود فرشته درآید

صحبت حکام ظلمت شب یلداست                   نور ز خورشبد خواه بو که برآید

بر در ارباب بی مروت دنیا                            چند نشینی که خواجه کی بدرآید

ترک گدایی مکن که گنج بیابی                            از نظر رهروی که در گذر آید

صالح و طالح متاع خویش نمودند                     تا که قبول افتد و چه در نظر آید

بلبل عاشق تو عمر خواه که آخر                   باغ شود سبز و سرخ گل به برآید

                           غفلت حافظ در این سرا چه عجب نیست

                                هر که به میخانه رفت بی خبر آید

 

 

نوشته شده توسط نجوا ملک زاده در 16:29 |  لینک ثابت   •